:»»««:  امام حسین (ع) :»»««:

در گوشه نگاه آسمونیه تون

اندکی به ما هم نگاه کنید

یا علی

 یعقوب پسر یزید از علی پسر حسین پسر علی پسر فضال از دیلمی که او سلیمان از عبدالله پسر لطیف تفلیسی نقل کرد کگه گفت: صادق ابوعبدالله جعفر بن محمد فرمود: زمانی که حسین بن علی (ع) را با شمشیر زدند و شتافتند تا سرش را ببرند منادی از میانه عرش، از طرف خداوند رب العزه ندا در داد و گفت: ای امت جبار و ستمکار بعد از پیغمبرشان خدای به شما توفیق عید قربان و عید فطر ارزانی نکند راوی گوید: امام آنگاه فرمود: به خدا قسم موفق نشدند و هرگز موفق نخواهند شد تا زمانی که خون خواه حسین قیام کند.

سعد ، پسر عبدالله ، از احمد پسر محمد پسر عیسی ، از ابی عبدالله محمد پسر خالد برقی از داوود پسر ابی یزید از ابی جارود و ابن بکیر و یزید پسر معاویه عجلی از ابی جعفر باقر روایت کرد که گفت : حسین بن علی در حالی کشته شده شد که سیصد و بیست و چند زخم نیزه و شمشیر و تیر در بدن او یافته شد . روایت شده که همه این زخم ها در جلوی تن او بود چون پشت به دشمن نمی کرد.

حدیث کرد ما را سعد پسر عبدالله که گفت : حدیث کرد ما را احمد پسر ابی عبدالله برقی از پدرش از محمد پسر خالد از ابی البختری و وهب بن وهب از صادق جعفر بن محمد از پدرش از ام سلمه که گفت : می کند که یک روز در حالی صبح کرد که داشت گریه می کرد گفتند : چه شده است ؟ گفت : به درستی که امروز فرزندم حسین کشته شده چون بعد از وفات پیامبر من هرگز او را در خواب ندیده بودم امشب او را رد رویا دیدم گفتم پدر و مادرم به فدایت چرا شما رنگ پریده ملاقت می کنم گفت : از اول شب تاکنون قبر حسین و یاورانش را می کندم!

حدیث کرد ما را حسین پسر احمد پسر ادریس که گفت : حدیث کرد ما را پدرم از محمد پسر حسین پسر ابی خطاب از حکم پسر مسکین ثقفی از ابی بصیر و او از صادق جعفر بن محمد از پدارانش نقل می کند که ابوعبدالله حسین بن علی گفت : من کشته شده اشک هستم مومنی یادم نخواهد کرد مگر اینکه اشک خواهد ریخت.